Anke Manschot in gesprek met Lucie Gunsing over de activiteiten van het Roze Stadsdorp Amsterdam in coronatijden.  Dit interview is gepubliceerd in de Jordaan- en Reaelkrant. De foto is genomen door Roel van den Ende.

Het Roze Stadsdorp Amsterdam is een netwerk voor roze ouderen dat is onderverdeeld in ‘buurtgroepen’. Lucie Gunsing is de coördinator van Centrum West, de buurtgroep waar de Jordaan en Westelijke Eilanden onder vallen.

Volgens de eigen website is het Roze Stadsdorp een netwerk voor ‘alle 50+ LHBTQI-ers’. Menigeen zal deze afkorting niet in één keer foutloos kunnen uitspreken. “Ik gebruik die parapluterm eigenlijk nooit,” zegt Lucie Gunsing (60), die de kost verdient als groepswerker bij de Blijf Groep (voorheen Blijf van m’n Lijf). “Ik spreek liever over ‘roze’. Of over ‘pride’. Dat vind ik ook een mooi woord.”

Lucie, moeder van twee dochters, kwam al als jonge vrouw uit de kast. In 1997 heeft ze acht maanden voor de Gay Games gewerkt. “Ik heb ook roze gevolleybald, en roze gezongen bij het koor Dissonant.” Ze was vrijwel vanaf het begin bij het Roze Stadsdorp betrokken.

Het Roze Stadsdorp Amsterdam is in 2015 opgericht en heeft als motto: “Zorgen voor jezelf en voor elkaar. Nu en later. Daarom!” Er worden activiteiten voor alle roze Amsterdammers georganiseerd. Zo is er een roze filmclub die twee keer per maand naar de bioscoop gaat. Lucie is dan meestal van de partij. “Na afloop praten we gezellig na. Sommige leden komen alleen voor de nazit.” Op elke derde dinsdag van de maand is er op wisselende locaties een borrel voor het hele Stadsdorp.

De buurtgroepen organiseren bijeenkomsten die zijn bedoeld voor roze bewoners uit het betreffende postcodegebied. De buurtgroep Centrum West (postcodegebied 1013, 1015 en 1016) borrelt op de eerste dinsdag van de maand. Vóór corona gebeurde dat in café Saarein, maar omdat het daar lastig is anderhalve meter afstand te houden, waren de laatste bijeenkomsten op het terras van café-restaurant Hoogendam op het Westerdoksplein. “Ik ga zowel naar de borrels van het Stadsdorp als naar die van onze eigen buurtgroep. Ze zijn niet bedoeld om te daten, maar om elkaar te ontmoeten, om je sociale honger te bevredigen en om elkaar te helpen. Er kan van alles uit ontstaan. Zo kunnen bezoekers elkaar uitnodigen voor een etentje.”

Tijdens de borrel van de buurtgroepen kun je roze buurtgenoten ontmoeten van wiens bestaan je misschien niet wist. De leden kunnen ook zelf het initiatief nemen voor bijvoorbeeld een lees-, bridge- of wandelgroep.

Vóór de coronacrisis organiseerde het Roze Stadsdorp themabijeenkomsten, onder meer over ‘rouw en verlies’ en over het IHLIA-archief in de OBA. Dit archief verzamelt informatie over mensen die onder genoemde parapluterm vallen. Maar het coronavirus heeft ook het Roze Stadsdorp enigszins lamgelegd.

Tijdens een brainstorm eind juli over de gevolgen van corona is besloten om voortaan themabijeenkomsten te organiseren die ook via Zoom kunnen worden gevolgd. “Ook willen we de museumgroep nieuw leven inblazen en een telefooncirkel opzetten. We willen leden gaan bellen om te informeren hoe het met hen gaat en of ze regelmatig gebeld willen worden. Misschien zijn sommige roze ouderen vereenzaamd, bijvoorbeeld uit angst om corona op te lopen.”

Hoe ziet Lucie haar eigen oude dag voor zich? “Misschien ga ik dan wel in een roze woongroep wonen of in een rozevriendelijk verpleeghuis als de Rietvinck. Eén ding is zeker: ik ga nooit meer terug in de kast.”