De resultaten van het onderzoek dat Milou Joosten vorig jaar gedaan heeft in het kader van haar afstudeerscriptie aan de Universiteit van Nijmegen zijn klaar. Hieronder staat een korte presentatie met een aantal grafiekjes en haar aanbevelingen. Wil je ook de achterliggende informatie lezen dan is hier een link naar de master thesis van Milou Joosten (PDF)

Het onderzoek levert interessante en leerzame informatie op en een aantal aanbevelingen waar wij als Roze Stadsdorp mee verder kunnen.
Wij danken de vele leden die mee hebben gedaan en de buurtgroepcoördinatoren die afzonderlijk geïnterviewd zijn voor hun betrokkenheid en inzet.

Namens het bestuur,
Ineke Kraus

Evaluatie van het Roze Stadsdorp Amsterdam

(Milou Joosten)

Nederland wordt door vele landen in de wereld gezien als een pionier in LHBT-acceptatie. Vanaf de jaren ’60 staat het ontwikkelen van iemands seksualiteit hoog op zowel de sociale als de politieke agenda, waardoor Nederland – met in het speciaal een stad als Amsterdam – bekend staat als het land waar iedere vorm van seksualiteit geaccepteerd is. Echter, vanuit veel LHBT’ers wordt vernomen dat zij – nog steeds – kampen met verschillende vormen van uitsluiting in de samenleving. De Nederlandse Socioloog Laurens Buijs spreekt over een ‘Nederlandse paradox’: onderzoek laat zien dat Nederland voorop loopt in LHBT-acceptatie, maar verhalen vanuit de community tonen een minder rooskleurig beeld.

Zo blijkt dat het sociale netwerk van LHBT’ers nog steeds kleiner is dan dat van de ‘hetero’ Nederlander. Vooral wanneer mensen uit de community ouder worden, verkleint hun sociale netwerk. Verschillende factoren – zoals de kleinere kans op het hebben van een partner of kinderen – beïnvloeden de afname van hun sociale netwerk. Dit leidt bij een groot deel van deze groep tot sociale isolatie en vereenzaming. Om hierop in te spelen, zijn in Nederland verschillende roze initiatieven opgezet. Een belangrijk initiatief is Roze Stadsdorp Amsterdam, wat door middel van nabuurschap en het organiseren van een gevarieerd scala aan activiteiten een nieuw en werkend sociaal netwerk voor ouder wordende LHBT’ers poogt te creëren. Om te onderzoeken of dit initiatief effectief is in het creëren van nabuurschap en het creëren van een nieuw en werkend sociaal netwerk, is een onderzoek opgezet waarin dit getoetst is.

Voor het onderzoek zijn verschillende onderzoeksmethoden gebruikt, te weten:

  • Een vragenlijst aan de huidige leden van Roze Stadsdorp;
  • Een vragenlijst aan LHBT’ers van 50 jaar en ouder in de omgeving van Amsterdam;
  • Een focus-groep (kringgesprek) met verschillende kartrekkers van Roze Stadsdorp.

Het onderzoek liet verschillende interessante ontwikkelingen zien. Zo blijkt dat Roze Stadsdorp succesvol is in het creëren van nieuwe contacten tussen LHBT’ers, maar dat het nog lastig is om een werkend netwerk – waarbij nabuurschap centraal staat – teweeg te brengen.
Het soms grote leeftijdsverschil tussen leden en het enkel sporadisch zien van andere leden, ligt hieraan ten grondslag. Daarnaast blijkt dat de continuïteit van activiteiten op buurtniveau een stuk lager ligt dan de continuïteit van activiteiten op stadsniveau, wat eveneens te zien is in het verschil in bezoekersaantallen tussen de activiteiten op deze verschillende niveaus.
De meest succesvolle buurtgroep – zowel qua algeheel cijfer dat deze buurtgroep kreeg van diens leden als in bezoekersaantallen – blijkt de buurt ‘Museumkwartier, Willemsparkbuurt, Apollobuurt en Stadionsplein’.
Ook bleek dat de immobiliteit van sommige leden leidt tot het minder frequent bezoeken van activiteiten. Om dit probleem te verhelpen, wordt voornamelijk het verbeteren van de bereikbaarheid van activiteiten, het aanbieden/regelen van vervoer en het zorgen voor voldoende zitplekken tijdens activiteiten als potentiele oplossing opgegeven door de leden. Ook bleek dat – ondanks de harde inzet van verschillende kartrekkers – het voor nieuwe leden nog steeds lastig is om aansluiting te vinden tijdens activiteiten. Het vinden van te weinig aansluiting leidt bij een aantal leden tot het minder frequent of niet bezoeken van activiteiten. Ten slotte komt uit de resultaten naar voren dat het – ondanks de redelijke naamsbekendheid van Roze Stadsdorp Amsterdam onder ouder wordende LHBT’ers in Amsterdam – voor veel LHBT’ers een (te) hoge drempel is om lid te worden van het Stadsdorp. Dit terwijl zij wel aangaven behoefte te hebben aan een nieuw en groter sociaal netwerk.